Demis Roussos - "September" (album: "Demis" - Discograph, 2009)

I'm on my way
look for a place to stay
I'm on my way
on this special day
If you don't get yours yet
I'll try
to wait
for You

I'm on my way
- where have you been today?
I'm on my way
- this is my special day
If you don't get yours yet
I'll try
to wait
for You

I may give up for real.
I may give up for real.
And when you'll try to figure out "why?"

I'll be on my way
look for a place to stay
I'll be on my way
look for a place to play
If you don't get yours yet
I'll try
to wait
for You

I'm on my way
no more busy day
I'm on my way
wish I could stay
If you don't get yours yet
I'll try
to wait
for You

I may give up for real.
I may give up for real.
And when you'll try to figure out "why?"
And when you'll try to figure out "why?"

(Δυστυχώς δεν πήρε πολύς κόσμος - στην Ελλάδα - χαμπάρι αυτό το άλμπουμ)

Radiohead - "You and whose army?" (album: "Amnesiac" - EMI, 2001)

Come on, come on
You think you drive me crazy
Come on, come on
You and whose army?
You and your cronies
Come on, come on
Holy roman empire
Come on if you think
Come on if you think
You can take us all on
You can take us all on

You and whose army?
You and your cronies

You forget so easily
We ride tonight
We ride tonight
Ghost horses
Ghost horses
Ghost horses
We ride tonight
We ride tonight
Ghost horses
Ghost horses
Ghost horses

(Tα Kid A & Amnesiac θα είναι για μένα τα καλύτερα και τα πιο αγαπημένα άλμπουμ τους. Σίγουρα πάντως είναι τα πιο θαρραλέα. Ακόμη μου είναι δύσκολο να χωνέψω τις κακές κριτικές που πήραν τότε από μερίδα του ελληνικού τύπου (σε έντυπα που δεν εκδίδονται πια). Βλέπετε, αν είσαι ξεχωριστός, ενοχλείς τους κομπλεξικούς.

Καλή χρονιά.)

1. Neil Young "Le Noise"

Ο Neil Young μισεί τα overdubs. Και κάνει δίσκο με τον Patrick Lenois. Παραγωγό, μεταξύ άλλων, των U2 και του Peter Gabriel. Οπότε, σου λέει ο δεύτερος, αντί να προσθέσω το παραμικρό, θα πάρω ότι, μα ότι έχει να μου δώσει ο Young. Ένα σπίτι ολόκληρο γίνεται στούντιο, με μικρόφωνα σε στρατηγικά σημεία, να αποτυπώνουν κάθε σπιθαμή ήχου μέσα στο χώρο. Η εξωπραγματική κιθάρα του Neil. Οι καλύτερες συνθέσεις του - και οι πιο εσωτερικοί, βαθιά προσωπικοί του στίχοι - των τελευταίων 15 ετών. Κάτι από το ambience του Dead Μan του Jarmusch. Και ένας αγωγός που ξεκινά από το βύσμα του ενισχυτή του και πετυχαίνει διάνα στην καρδιά μου. Με τρόπο ανεπανάληπτο. Που μόνο το ανεκτίμητο της Μουσικής υπογραμμίζει.

2. Gil Scott-Heron “I’m new here”

16 χρόνια εκτός. Ο "μαύρος" Bob Dylan, όπως τον έλεγαν τότε. Τις κλειστές του είχε. Δεν ήθελε να δει άνθρωπο. Και βγήκε από τη "σπηλιά" για να εκδώσει τούτο εδώ. Από τις πρώτες νότες, ο πατέρας της σύγχρονης μαύρης μουσικής (αν δεν υπήρχε αυτός, ξεχάστε rap και hip-hop) κρατά την ποίηση και τη γδαρμένη από το χρόνο φωνή, και βάζει στην άκρη κάθε ρετρό συνταγή. Μινιμαλισμός και σκοτάδι που φτάνει μέχρι το κόκκαλο.

3. Deathspell Omega “Paracletus”

Κι ενώ η Metal σκηνή του mainstream και του "μελωδικού" heavy / power παλεύει με φόρμες που είχαν ήδη ξεπεράσει με το ζόρι τα μικρά όρια τους εκεί στα τέλη της δεκαετίας του 80 (και πολύ βάζω), τα άκρα πασχίζουν για την οποια ανανέωση. Από τη φύση τους την ίδια βεβαίως - ότι είναι ακραίο το 2009, είναι χλιαρό το 2010. Οπότε εκεί, τουλάχιστον, απαιτείται μια κάποια εφευρετική δημιουργικότητα. Και αν είσαι τυχερός, μια φορά στα 4-5 χρόνια, θα σκάνε κάτι φιλόσοφοι του πενταγράμμου σαν αυτούς, αποφασισμένοι να σβήσουν με μια Σατανική μονοκοντυλιά ότι είχε προυπάρξει, μόνο και μόνο για να το επαναπροσδιορίσουν και να θέσουν τον πήχη. Όλα τα άλλα είναι αφρός.

4. Thee Silver Mountain Zion memorial orchestra “Kollaps tradixionales”

"Post-rock is dead"

Το κορυφαίο ανέκδοτο του 2010

5. Arcade Fire “The suburbs”

I used to write,

I used to write letters I used to sign my name

I used to sleep at night

Before the flashing lights settled deep in my brain

But by the time we met

By the time we met the times had already changed

So I never wrote a letter

I never took my true heart I never wrote it down

So when the lights cut out

I was left standing in the wilderness downtown

Now our lives are changing fast

Now our lives are changing fast

Hope that something pure can last

Hope that something pure can last

It seems strange anekatips

How we used to wait for letters to arrive

But what's stranger still

Is how something so small can keep you alive

We used to wait

We used to waste hours just walking around

We used to wait

All those wasted lives in the wilderness downtown

oooo we used to wait

oooo we used to wait

oooo we used to wait

Sometimes it never came

(we used to wait)

Sometimes it never came

(we used to wait)

Still moving through the pain

I'm gonna write a letter to my true love

I'm gonna sign my name

Like a patient on a table

I wanna walk again gonna move through the pain

Now our lives are changing fast

Now our lives are changing fast

Hope that something pure can last

Hope that something pure can last

oooo we used to wait

oooo we used to wait

oooo we used to wait

Sometimes it never came

(oooo we used to wait)

Sometimes it never came

(oooo we used to wait)

Still moving through the pain

(oooooo)

we used to waiτ

We used to wait for it

We used to wait for it

Now we're screaming sing the chorus again

We used to wait for it

We used to wait for it

Now we're screaming sing the chorus again

I used to wait for it

I used to wait for it

Hear my voice screaming sing the chorus again

Wait for it Wait for it Wait for it