Ennio Morricone - "Chi Mai"

Ennio Morricone weekend

"Le Professionnel"
ελ.τ.: "Ο επαγγελματίας"
έτος: 1981
σκηνοθεσία: Georges Lautner
trailer:


Περιπέτεια: Είναι πάντοτε μοναχική η πορεία της ακεραιότητας Ο Μπελμοντό, ως μυστικός πράκτορας, μπλεγμένος στα γρανάζια ενός διπλωματικού "σχεδίου", την διαγράφει μέχρι το - πικρό - τέλος, σε ένα φιλμ που, σαν τον ήρωα του, λόγω γραφής, δείχνει σήμερα "ξεπερασμένο". Όχι φυσικά με την κυριολεκτική έννοια του όρου. Αλλά όπως το εννοούν οι ημιμαθείς. Και οι αναίσθητοι. Θυμήθηκα τώρα μια ελληνίδα συγγραφέα που μιλούσε για τον "ξεπεσμό" του Μπελμοντό και αναφερόταν στις συνεργασίες του με τον Λοτνέρ και τον Ντε Μπροκά. Διάολε, πόσο αστείο.

Το θέμα, μυθικό. Το έχετε ακούσει χιλιάδες φορές. Τώρα, που το ακούτε άλλη μιά, δεν έχει παλιώσει και τόσο, ε;

Ennio Morricone - "Humanity"

Ennio Morricone weekend

"The Thing"
ελ.τ.: "Η απειλή"
έτος: 1982
σκηνοθεσία: John Carpenter
trailer:


Τρόμου: Ο κορυφαίος Κάρπεντερ, με διαφορά. "Ρημέικ" της ταινίας των 50s, αν και ουσιαστικά επιστρέφει στο αυθεντική διήγημα "Who Goes there" και, με τη βοήθεια των f/x του Ρομπ Μποτίν, εκμεταλλεύεται στο έπακρο το shapeshifter κομμάτι του στόρι σε ένα φιλμ κλειστοφοβικό και πολύ αρρωστημένο!

Για κάποιο λόγο, ο Κάρπεντερ αγκαζάρει τον Μορικόνε. Και ο Μορικόνε γράφει... σαν Κάρπεντερ. Στα καλύτερα του. Minimal αντιστικτικό electro ανυπόφορα απειλητικό. Αμέ.

Ennio Morricone - "I pugni in tasca"

Ennio Morricone weekend

"I pugni in tasca"
ελ.τ.: "Γροθιές στην τσέπη"
έτος: 1965
σκηνοθεσία/σενάριο: Marco Bellochio
σκηνή:


Σατιρικό δράμα: Η μητέρα τυφλή, η αδελφή ψυχάκι & ερωτευμένη με τον μεγάλο αδελφό, ο μόνος που έχει μια κανονική δουλειά και μια αρραβωνιάρα, ο "μεσαίος" αδελφός, διανοητικά καθυστερημένος, ο μικρός αδελφός επιληπτικός και αντικοινωνικός. Και είναι ο τελευταίος (ενσαρκωμένος από τον υπέροχο Lou Castel) που αποφασίζει να σώσει τον μεγάλο του αδελφό από τη φτώχεια και τη μιζέρια της οικογένειας του, σκοτώνοντας όλους τους υπόλοιπους, έναν προς έναν, ξεκινώντας από τη μάνα. Από τα καλύτερα σκηνοθετικά ντεμπούτα όλων των εποχών. Κυριολεκτώ. Τσεκάρετε τη σκηνή.

Το θεματάκι του Ennio, αρρωστιάρικο. Σου καρφώνεται για τα καλά όμως.

Ennio Morricone - "Peur sur la ville"

Ennio Morricone weekend

"Peur sur la ville"
ελ.τ.: "Τρόμος πάνω απ' την πόλη"
έτος: 1975
σκηνοθεσία/σενάριο: Henri Verneuil
trailer:


Αστυνομικό θρίλερ: Ο Μπελμοντό καταδιώκει σειριακό δολοφόνο με το ψευδώνυμο "Μίνως". Σεναριακά δε λέει και πολλά, αλλά όλη η ιστορία είναι τα stunts που τα εκτελεί όλα ο ίδιος ο πρωταγωνιστής που βεβαίως υπήρξε φημισμένο andrenalin-junkie. Ποιός τους γαμεί τους κασκαντέρ anyway.

Αυτό είναι από εκείνα τα θέματα στα οποία διαπρέπει ο Ennio. Τα ελαφρώς παράφωνα, τα ελαφρώς κουνημένα. Θα ανεβάσω αρκετά τέτοια. Tune in.