30 - Sleep Party People "Floating" (Riot Factory)

Δανοί, σε νορβηγικό label, στο τρίτο τους άλμπουμ, όπου γεφυρώνουν το, ούτως ή άλλως μικρό χάσμα ανάμεσα στο post-punk και το shoegaze, πνίγοντας τις pop μελωδίες τους σε αναλογικό reverb, την ίδια ώρα που κλείνουν το μάτι στους Cocteau Twins. Οι τελευταίοι είναι ένα σημείο αναφοράς που διαπερνά ολόκληρο το άλμπουμ, αλλά oι Sleep Party People φλερτάρουν εξίσου και με την pop ψυχεδέλεια των 60s σε έναν δίσκο που ακούγεται δυστοπικός και ονειρικός ταυτόχρονα. Δεν έχουν αγγίξει ακόμη το maximum των δυνατοτήτων τους, αλλά αυτός εδώ ο δίσκος τους τοποθετεί στην πρώτη γραμμή.

These New Puritans "The Light in Your Name" (album: "Field of Reeds" - Infectious Music, 2013)

The door was open

I walked in la-da-la-da

Your clothes without you in them

Your name without you with it

I am your last, I am your least

I walked in la-da-la-da

I was a grain of sand, you were the still black sea

And though they growl and spit

Don't let them pull you away

And though the waves will spin

Don't let them

Can't you see it moving like ghosts dancing

All the light in your name

Pick a colour I'll fade into

Is dreaming further or closer?

I will be waiting

This the colour I'll fade into

I want a light that's blinding

I will be waiting

When I row out the air and sea become one thing

Until I reach the mouth

And though the waves will hit

Don't let them pull you away

Can't you see it moving like ghosts dancing

All the light in your name

Pick a colour I'll fade into

Is dreaming further or closer?

I will be waiting

You had me pasted over

I'll hold you nearer still

You have led me out here

I can't lead you back again

(I have led you out here

I can't lead you back again)

(Κλείνει η χρονιά, και σιγά - σιγά φτάνει η ώρα του απολογισμού, που φέτος θα είναι προσεκτικός και εξωνυχιστικός. Δύσκολα πάντως βλέπω τούτο εδώ να πέφτει κάτω από τη πρώτη πεντάδα. Θέλω να σου γράψω κι άλλα)

The Dears - "No Hope Before Destruction" (album: "Protest EP" - MapleMusic Recordings, 2002)

No hope. 

No love. 

No trust. 

No fun. 

No peace. 

No mirth. 

No calm... 

Before... 

No right! 

No help! 

No truth! 

No worth! 

No light! 

No end! 

No hope... 

Before... 

Destruction.

(Αν έχουμε ακόμη μια ελπίδα, τη χρωστάμε σ' αυτούς που δεν έχουν καμιά)

The Devastations - "As sparks fly upwards" (album "Yes, U" - 2007, Beggars Banquet Records)

(Ανάμεσα στη ψυχεδέλεια των 60s, τον Nick Cave, τις περιπέτειες ενός John Cale, 

α, και να μην ξεχάσετε να το σερβίρετε με vodka martini - ξέρετε πως.

Δεν είναι η κορυφαία στιγμή του άλμπουμ, και το συγκεκριμένο άλμπουμ

δεν είναι η κορυφαία στιγμή της μπάντας, οποτε

καταλαβαίνετε πως πρόκειται για πολύ ξεχωριστό πράγμα.

Αυστραλοί. Με τον πιο ψηλό frontman ever.

Τριπάρετε ελεύθερα)

Hungry Ghosts "Love song" (album "Hungry Ghosts" - Self financed, 1997)

Από τη Μελβούρνη. Ένας παγερός εναγκαλισμός ήχων που μοιάζουν να έρχονται από την post σκηνή αλλά ριζώνουν και σε μια folk που διστάζει να δακρύσει. Αυτό το εβγαλαν μόνοι τους σε 100 κόπιες βινυλίου, όλες με εξώφυλλα σχεδιασμένα στο χέρι. Το κυκλοφόρησαν εκ νέου σε CD μόλις φέτος (στο μεταξύ βέβαια μεσολάβησαν κι άλλες κυκλοφορίες τους).

Και τι όνομα, ε;

Lolek "Μου λείπεις" - (album: "Αχινός" - Inner ear, 2011)

- Μου λείπεις
- ...
- Πες μου ένα "και μένα", κι ας είναι ψεύτικο
- Και μένα. Και είναι ψεύτικο.

I got you on tape - "Somersault"

and i never drank alcohol and i never got high
it was the end of a hundred years that took me by surprise
what i thought to be dangerous, on the verge of a smile
turning out to be nothing more than hiss and overdrive

and there is nothing or noone more powerful
and the light that shines upon you says the same
when i wake up i’m doing a somersault
for the ones who never dared to speak my name

i am shy and mysterious when i say my goodbyes
when i part with the ones i’ve come to love throughout my life
when the times are miracelous, when i stop to think twice
when i sleep in the bushes next to where the treasure lies

with a devil in the words that you speak to me
when there’s nothing left and we are at the end
in the heavens you laugh at me secretly
where it echoes over and over again

and there is nothing or noone more powerful
and the light that shines upon you says the same
when i wake up i’m doing a somersault
for the ones who never dared to speak my name

(Έχει έρθει η άνοιξη λένε.)

EMF - "Never Know" (album: "Stigma" - Parlophone, 1992)

Oh mother

There's a hole in my side

And comfort is only a need of mine

And I get lonely

At any chance that I might get

Your arms can't hold

what's going on inside

And you'll see

just what you want me to be

And I'll be fine

just as soon as I find

If the words I say

Throw and sway

I've seen myself mixed up

I've never had this much

Your heart always beats

You will always sleep

And you would never know

You say

you've won a part of life

I say,

you've been bitten by the cold

And you'll swing

at any chance that you might get

If the words I say

Throw and sway

I've seen myself mixed up

I've never had this much

Your heart always beats

You will always sleep

And you would never know

You would never know

If the words I say

Throw and sway

I've seen myself mixed up

I've never had this much

The words I say

Seem maybe tame

I've seen my mixups

Never really come to much

If the words I say

Throw and sway

I've seen myself mixed up

I've never had this much

Your heart always beats

You will always sleep

And you would never know

You would never know

Your heart always beats

You will always sleep

Your heart always beats

You will always sleep

And maybe

I should find a place to hide

And maybe

I'll burn down the place I hide

And I get lonely

at any chance that I might get

And I'll get lonely

just as soon as I find

Some hope

Some truth

And never be bought again

And you would never know

And you need never know

Your heart always beats

You will always sleep

You will never know

(Οι EMF είναι περισσότερο γνωστοί για το χορευτικό σουξε ονόματι "Unbelievable" - και μεταξύ μας, σιγά το κομμάτι. Έλα όμως που λίγο αργότερα κυκλοφορούν το άλμπουμ Stigma. Δίσκος παράξενος και - να το πω - μπροστά από την εποχή του. Κάποια κομμάτια απο'κει μέσα θα ακουγόντουσαν ιδιαιτέρως μοντέρνα και σύγχρονα σήμερα. Ο δίσκος πάει τόσο άσχημα που το γκρουπ το ίδιο τον αποκηρύσσει και κυκλοφορεί αμέσως ένα επόμενο άλμπουμ στο παλιό τους στυλ. Κανείς δεν τον αγοράζει κι αυτόν και η μπάντα διαλύει το μαγαζί. Το Never Know είναι το καλύτερο κομμάτι του δίσκου. Μου τα σκάει πάντα με την ίδια δύναμη.

Sorry που χάθηκα, παράξενες μέρες βλέπετε.)

Add N to (X) - "Revenge of the Black Regent" (album: "Avant Hard" - Mute, 1999)

(Add N to (X): τρεις Άγγλοι παρκαρισμένοι αναλογικά, εν έτη 1994. Τότε ιδρύθηκαν βασικά, αλλά τη μεγάλη τους δισκάρα, το Avant Hard, την κυκλοφόρησαν το 1999. Το όλο concept απλό: πόσο πιο ενδιαφέρουσα μουσική μπορείς να γράψεις, παίζοντας μόνο με φυσικά ντραμς και παλιά, αναλογικά synths, δίχως την παραμικρή ψηφιακή βοήθεια σε επίπεδο μουσικής ή και παραγωγής. Hammond, Minimoog, Mellotron, Oberheims, κάργα φετιχιστικά ονόματα για όσους έχουν ασχοληθεί έστω και λίγο με τη φάση του prog και την ιστορία του, με ήχους και συναίσθημα που ούτε terrabites-σιδηρόδρομοι σε samples δεν μπορούν να αναπαραστήσουν. Anyway, μη σας πολυπρήζω.

H μπάντα έχει διαλύσει καιρό.

Σφαζόντουσαν λέει μυθικά.

Βλέπετε, όλα είναι rock'n'roll.

Δεν έχω ιδέα τι λένε οι στίχοι. Δεν υπάρχουν πουθενά.

Το είχα πρωτοακούσει σε ένα bar στον Πειραιά ονόματι Aeon

που δεν υπάρχει εδώ και καμιά δεκαριά χρόνια.

Το παιδί που έπαιζε μουσική τον έλεγαν Ηλία.

Τα ποτά σέρβιρε η Σοφία.)

Jack - "Half Cut, Wholly Yours" (album: "The Jazz age" - Too Pure, 1998)

Change your clothes again

kiss the ticket

for the subway train

where you'll sleep and ride for miles and miles

'til you and her

you're once again inside

with that secondhand dress

and anything worth more money

it couldn't help but mean much less

in our eyes

our ragged deep blue lives

and I confess

I am fallen

another Catholic casualty

misunderstood until proven guilty

I'm half cut and wholly yours

I'm all yours

Remember this

we were two lovers

two lovers in the sticks

ahead of our time

why, I was gone on your skin

we were drunk on wine

speeding like mad

through afternoons and films so sad

they're only shown

when the country's at work

but you, you and me

we'll never ever work

and I confess

I am fallen

another Catholic casualty

misunderstood until proven guilty

I'm half cut and wholly yours

I'm all yours

So I was born again

half asleep on a subway train

down where the sun

it don't shine

headed south

on the Northern line

(Το Jazz Age είναι ένας δίσκος τόσο ολοκληρωμένος και πιασάδικος μέσα στην crooning/pop έμπνευση του, που απορείς πως αυτοί εδώ απέτυχαν να πιάσουν τη καλή. Οι Jack μπορεί να ήταν γκαντέμηδες (η δισκογραφική τους, τους εγκατέλειψε στα μισά της περιοδείας τους) αλλά, μέχρι τη διάλυση τους το 2002, έβγαζαν δισκάρες. Και δεν εξαργύρωσαν το cult status τους με κανενός είδους reunion.)

Elliott Smith - "Needle in the hay" (album: "Elliott Smith" - Kill Rock Stars, 1995)

Your hand on his arm

The haystack charm

Around your neck

Strung out and thin

Calling some friend

Trying to cash some check

He's acting dumb

That's what you've come

To expect

Needle in the hay

Needle in the hay

Needle in the hay

Needle in the hay

He's wearing your clothes

Head down to toes

A reaction to you

You say you know what he did

But you idiot kid

You don't have a clue

Sometimes they just

Get caught in the eye

You're pulling him through

Needle in the hay

Needle in the hay

Needle in the hay

Needle in the hay

Now on the bus

Nearly touching

This dirty retreat

Falling out

6th and Powell

A dead sweat in my teeth

Going to walk, walk, walk

Four more blocks

Plus the one in my brain

Down downstairs

To the man

He's going to make it all ok

I can't beat myself

I can't beat myself

And I don't want to talk

I'm taking the cure

So I can be quiet

Whenever I want

So leave me alone

You ought to be proud

That I'm getting good marks

Needle in the hay

Needle in the hay

Needle in the hay

Needle in the hay

Needle in the hay

Needle in the hay

Needle in the hay

Needle in the hay

(Από τις πρώτες, unplugged στιγμές του Elliot Smith, πριν αναζητήσει έμπνευση στον "θόρυβο". Μου "τον έκαναν δώρο" κάτι χρόνια πριν. Δώρο μιας καλής φίλης - ήταν το δώρο-αντάλλαγμα μου γιατί, το ίδιο βράδυ της είχα "μάθει" τους Ulver. Ξέρετε, αυτά τα ωραία παιχνιδάκια που κάνουν όσοι αγαπάνε τη μουσική. Οι πιο καμμένοι από δαύτους, τέλος πάντων. Ο Smith αυτοκτόνησε με μαχαιριά στο στήθος τον Οκτώβριο του 2003. Ήταν 34 ετών. Άφησε πίσω του ένα πολύμορφο έργο που, στ'αλήθεια, θέλει πολύ ψάξιμο).